Soms heb je ook geen emotionele reserve meer en zak je weg in het zware en donkere. toegeven is dan het enige wat helpt. toelaten dan komt er vanzelf weer een dag dat het beter is dat ik me iets vrolijker voel en ik weer mijn schouders eronder kan zetten en mijn emotionele reserve een klein beetje is aangevuld. tot die tijd is mildheid en vertrouwen blijven houden het devies Het is ook de teleurstelling van die slechte dag die je dan te verwerken hebt terwijl het dan al slecht met je gaat en je alle zeilen moet bijzetten om jezelf te ondersteunen. Dat zijn de moeilijkste momenten. niet de pijn en de enorme uitputting maar het emotionele en het zoeken naar veerkracht die ergens die ergens onderin de kast verstopt is.
Karin Kleurt 