Karin Klinkt

Ik zie het niet
Niet in eerste instantie 
Ik kijk nog eens 
Tussen de gaten door

Langzaam openen de delen zich
En mag ik een kijkje nemen 
Voorzichtig stel ik scherp 
En zie ik wat verborgen was

Het gemis 
Het verlangen 
De leegte 
Het verdriet

Heel even doe ik mee
Met de rest 
En weet ik weer
waarom ik niet bij de rest hoor 
en er niet bij wil horen 
Die drukke wereld 
is niet mijn habitat 
Het schreeuwt geluiden en felle lichten 

Ik trek mij terug 
In mijn veilige - rustige - warme cocon 
Waar ik alleen mezelf hoef te volgen 
En niet de rest 

Jij mist
 - 
De ander verwacht jou niet meer


Jij rouwt
 -
De ander gaat verder


Jouw tranen
- 
Ziet de ander niet


Jij mist
- 
En het leven van de ander gaat door 

Ik ben buiten 
Voel de wind in mijn gezicht 
Hoor de bladeren aan de boom ritselen
En toch 
Ben ik binnen 
In mijn gedachten 
Opgesloten 
In mijn kleine wereld 
Want alles van buiten 
Heeft een impact op mijn binnenste 
Ga ik straks voelen 
Als ik weer crash
En mijn lijf begint te protesteren 
En mijn gebroken lichaam het van mij overneemt

Stilte
Die 
Mijn leven beheerst 

Stilte 
Die 
Mij rust brengt 

Stilte
Die
Leegte heet

Stilte
Die
Mijn lichaam vraagt 

Zo veel stilte

Elke actie
Lijkt zo onbenullig
Zo zonder moeite
Lijkt zo achteloos 

Elke actie
Is zó voorbereid
Is zo zwaar
Zó doordacht 

Elke actie
Leidt met vertraging
Tot uitputting
Tot confrontatie 

Reflectie 
De wind ligt stil
Mijn gedachten stoppen 
De vogels kwetteren 
Ik luister 

De zon straalt 
Ik zoek de schaduw 
De vlinder fladdert 
Mijn ogen volgen 
De tijd staat stil 

(Ik probeer het stil staan te rekken)

Ik zit stil
En blijf heel stil zitten 
En de witte vlinder 
Blijft om mij heen darten 
Ik hoef niets te doen 
Alleen maar te zitten 
En niet te verroeren 

Daar is ze weer 
De witte vlinderpracht 
Recht voor mijn neus 
Van rechts naar links 
En naar de overkant 
Naar het water

Ik kijk en 
Ik volg de vlinder 
Die in het helmgras verdwijnt 
En daarna weer
Omhoog vliegt naar de zon 
Terwijl het lieveheersbeestje 
Op mijn broek landt

Het is goed zo
Ook al gaan dingen mis 
Jij bent goed zo
Ook al ben je niet foutloos 

Het is goed zo
Ook al voelt het niet zo
Jij bent goed zo
Precies zoals je bent 

Het is goed zo
Ook al lijkt het niet zo
Jij bent goed zo 
En ik hou van jou 
Precies zoals je bent

Het doet pijn
On-gezien worden 
On-gehoord voelen 
On-erkend worden 

Het doet pijn 
On-zichtbaar zijn
On-hoorbaar zijn
Onder-gewaardeerd zijn

Het doet pijn 
En niemand ziet het

Het ultieme ont-zien 

Met zelfliefde
Verzorg ik de pijn
Maak ik het zachter
Maak ik het draagbaar 

Met liefde in mijn hart
Draag ik mijn lijf
Maak ik de zwaarte lichter 
Maak ik mijn ogen zachter 

Met zonlicht in mijn gezicht 
Bedek ik de pijn
Maak ik de felheid ronder
Maak ik mijn woorden warmer

In mijn gedachten ben ik daar
Ver van mijn lichaam vandaan 
Met mijn hart ben ik die ander
Ver van mijn emoties vandaan

Ver van mij vandaan 
Ver weg in de tijd vandaan 
Ver weg van mij vandaan 
Ver weg van wat ik heb bereikt 
Ver weg van mij vandaan 
Ver weg van wat ik beteken 
Ver weg van mij vandaan 
Ver weg van wat ik waard ben 

In mijn gedachten wil ik hier zijn
Dicht bij mij en wat ik denk 
In mijn hart wil ik mij zijn
Dicht bij wat ik voel
In de tijd wil ik hier zijn
In deze minuut 
Dicht bij mijzelf 

Het is dezelfde zon
Het zijn dezelfde vogelgeluiden 
Hetzelfde water waar ik op uit kijk

Toch ontbreekt er iets
Het is mijn lust tot leven 
Wat verstofd achter in de kast ligt
Ik probeer het schoon te maken 
maar elke keer komt er weer 
een nieuw laagje stof er overheen 

Met mijn verstofde leven 
zit ik hier op dit bankje in de zon 
En probeer ondanks de verstoffing 
de zonnestralen te voelen op mijn huid
Net zo lang totdat mijn poriën open gaan
En mijn gebroken hart weer even gelijmd is 

Ik vul mij
met vogelgeluiden 
de warme zon
de schittering op het water
En voor even 
valt mijn wereld stil

Kwaad 
Omdat het lichaam niet wil 
wat mijn hoofd wil

Woedend 
Omdat mijn lijf niet luistert 
naar mijn gedachten 

Laaiend 
omdat mijn lichaam 
mijn leven dicteert 

en mijn denken lijdzaam moet volgen 

Met elke stap die ik zet
loop ik verder van jou vandaan 

Met elke minuut die ik leef
loopt de tijd van jou vandaan 

Met elke adem die ik neem
is jouw einde nog echter 

Het stroomt - het verdriet 
In en uit mij
Het vloeit 
Over het papier 
Naar de rand
Waar het mijn hart raakt

Verlies komt in vlagen 
in druppels - een voor een 

Verlies komt nooit in 1 keer
maar wint aan impact 
seconde na seconde
minuut na minuut 
uur na uur 

Tot het heel langzaam doordringt 
tot de kern van mijn hart
Waar de liefde en ook het verdriet
zijn oorsprong heeft

De stilte is mijn vriend
De stilte is mijn lotgenoot
Deelgenoot van mijn zijn

De stilte is mijn genot
En genieten doe ik  
met volle teugen 
van de rust
die langzaam bezit van mij neemt
en mij naar een vredige en kalme plek brengt