Mijn benen doen pijn
En de zon schijnt
Mijn rug voelt beurs
En de lucht is stralend blauw
Mijn lichaam is uitgeput
En de vogels fluiten
Ik ben chronisch ziek
De grote wereld gaat door
En langs mij heen
Mijn kleine wereld is compact
en soms mooi van schoonheid
Karin Klinkt
Gedichten
-
Mijn
-
Ik val
Ik val
Eindeloos zweef ik door de lucht
De wind is zacht en streelt mijn ogen
Ik val
En ik blijf maar hangen in het oneindige
Ik ben licht zonder gewicht
Ik val
En wil hier blijven - vliegend door de wolken
Ik stel mijn landing zo lang mogelijk uit
Ik val
En ik weet dat mijn vlucht zal eindigen
En hoop op een zachte omhelzende aankomst -
Talking heads
Het geklets en gelach
Overstemd mijn denken
Het geklater en lawaai
Maken mij (ver)doof(d)
De pratende massa
Zwermt boven mij
Ik trek mij terug
En keer in mezelf -
Zien
Ik zie het niet
Niet in eerste instantie
Ik kijk nog eens
Tussen de gaten door
Langzaam openen de delen zich
En mag ik een kijkje nemen
Voorzichtig stel ik scherp
En zie ik wat verborgen was
Het gemis
Het verlangen
De leegte
Het verdriet -
Rood
Rood is groot
Rood is pijn
Rood is hart
Rood schreeuwt
Rood slaat
Rood vlamt
Rood maakt kwaad
Rood wordt heet
Rood is hard
Rood -
De rest
Heel even doe ik mee
Met de rest
En weet ik weer
waarom ik niet bij de rest hoor
en er niet bij wil horen
Die drukke wereld
is niet mijn habitat
Het schreeuwt geluiden en felle lichten
Ik trek mij terug
In mijn veilige - rustige - warme cocon
Waar ik alleen mezelf hoef te volgen
En niet de rest -
Mist
Jij mist
-
De ander verwacht jou niet meer
Jij rouwt
-
De ander gaat verder
Jouw tranen
-
Ziet de ander niet
Jij mist
-
En het leven van de ander gaat door -
Mijn rouw en mijn hoop
Er is rood
Er is zwart
Er is liefde
Er is dood
Er is blijdschap
Er is droefheid
Er is kleur
Er is zwart
Hand in hand
Mijn verdriet en vrolijkheid
Mijn rouw en mijn hoop -
Buiten
Ik ben buiten
Voel de wind in mijn gezicht
Hoor de bladeren aan de boom ritselen
En toch
Ben ik binnen
In mijn gedachten
Opgesloten
In mijn kleine wereld
Want alles van buiten
Heeft een impact op mijn binnenste
Ga ik straks voelen
Als ik weer crash
En mijn lijf begint te protesteren
En mijn gebroken lichaam het van mij overneemt -
Zo veel stilte
Stilte
Die
Mijn leven beheerst
Stilte
Die
Mij rust brengt
Stilte
Die
Leegte heet
Stilte
Die
Mijn lichaam vraagt
Zo veel stilte -
Confrontatie
Elke actie
Lijkt zo onbenullig
Zo zonder moeite
Lijkt zo achteloos
Elke actie
Is zó voorbereid
Is zo zwaar
Zó doordacht
Elke actie
Leidt met vertraging
Tot uitputting
Tot confrontatie -
Reflectie tijd
Reflectie
De wind ligt stil
Mijn gedachten stoppen
De vogels kwetteren
Ik luister
De zon straalt
Ik zoek de schaduw
De vlinder fladdert
Mijn ogen volgen
De tijd staat stil
(Ik probeer het stil staan te rekken) -
Vlinder
Ik zit stil
En blijf heel stil zitten
En de witte vlinder
Blijft om mij heen darten
Ik hoef niets te doen
Alleen maar te zitten
En niet te verroeren
Daar is ze weer
De witte vlinderpracht
Recht voor mijn neus
Van rechts naar links
En naar de overkant
Naar het water
Ik kijk en
Ik volg de vlinder
Die in het helmgras verdwijnt
En daarna weer
Omhoog vliegt naar de zon
Terwijl het lieveheersbeestje
Op mijn broek landt -
Het is goed zo
Het is goed zo
Ook al gaan dingen mis
Jij bent goed zo
Ook al ben je niet foutloos
Het is goed zo
Ook al voelt het niet zo
Jij bent goed zo
Precies zoals je bent
Het is goed zo
Ook al lijkt het niet zo
Jij bent goed zo
En ik hou van jou
Precies zoals je bent -
Ont-zien
Het doet pijn
On-gezien worden
On-gehoord voelen
On-erkend worden
Het doet pijn
On-zichtbaar zijn
On-hoorbaar zijn
Onder-gewaardeerd zijn
Het doet pijn
En niemand ziet het
Het ultieme ont-zien -
Pijn en zelfliefde
Met zelfliefde
Verzorg ik de pijn
Maak ik het zachter
Maak ik het draagbaar
Met liefde in mijn hart
Draag ik mijn lijf
Maak ik de zwaarte lichter
Maak ik mijn ogen zachter
Met zonlicht in mijn gezicht
Bedek ik de pijn
Maak ik de felheid ronder
Maak ik mijn woorden warmer -
Raken
De kleuren
Vullen mij
Raken mij
Dringen door
Tot de kern
Die gestold was
En weer vloeibaar wordt
Met elke penseelstreek
Die het papier raakt
Kom ik dichter bij mijn hart -
Water
Stromende rivier
Ik kijk er op uit
Het water volgt zijn weg
Zonder te sturen of te controleren
Stuwt de kracht het steeds verder
Ik zou dat ook willen zijn
Het laten gaan - los laten
Mee gaan met de stroming
En kijken waar het me brengt
Zonder in te grijpen
Ik blijf lang kijken naar het water
Totdat ik een ben met het water
Voorzichtig laat ik me mee drijven
Op m'n rug langs het riet
En langs de meerkoetjes en eenden
Ik ga op in de natuur -
Hier
In mijn gedachten ben ik daar
Ver van mijn lichaam vandaan
Met mijn hart ben ik die ander
Ver van mijn emoties vandaan
Ver van mij vandaan
Ver weg in de tijd vandaan
Ver weg van mij vandaan
Ver weg van wat ik heb bereikt
Ver weg van mij vandaan
Ver weg van wat ik beteken
Ver weg van mij vandaan
Ver weg van wat ik waard ben
In mijn gedachten wil ik hier zijn
Dicht bij mij en wat ik denk
In mijn hart wil ik mij zijn
Dicht bij wat ik voel
In de tijd wil ik hier zijn
In deze minuut
Dicht bij mijzelf -
Vleugje paars
Een vleugje paars
met een sprankel van glittering
Een donkerblauwe stip
met een doffe schaduw
Zij zijn beiden vandaag aanwezig
Het positieve vermengd met de realiteit
De vrolijkheid die gekleurd is
door de zwaarte van de afgelopen dagen - maanden - jaren
Het ongedwongen noodgedwongen voorbij
Het planbare geordende leven
er voor in de plaats
Maar nu - in dit moment
richt ik me op de purperen schittering
Die voor mij de hoop uitstraalt
En mijn leven met blijdschap kleurt -
Stof
Het is dezelfde zon
Het zijn dezelfde vogelgeluiden
Hetzelfde water waar ik op uit kijk
Toch ontbreekt er iets
Het is mijn lust tot leven
Wat verstofd achter in de kast ligt
Ik probeer het schoon te maken
maar elke keer komt er weer
een nieuw laagje stof er overheen
Met mijn verstofde leven
zit ik hier op dit bankje in de zon
En probeer ondanks de verstoffing
de zonnestralen te voelen op mijn huid
Net zo lang totdat mijn poriën open gaan
En mijn gebroken hart weer even gelijmd is -
Ik vul mij
Ik vul mij
met vogelgeluiden
de warme zon
de schittering op het water
En voor even
valt mijn wereld stil -
Kwaad
Kwaad
Omdat het lichaam niet wil
wat mijn hoofd wil
Woedend
Omdat mijn lijf niet luistert
naar mijn gedachten
Laaiend
omdat mijn lichaam
mijn leven dicteert
en mijn denken lijdzaam moet volgen -
Stap
Met elke stap die ik zet
loop ik verder van jou vandaan
Met elke minuut die ik leef
loopt de tijd van jou vandaan
Met elke adem die ik neem
is jouw einde nog echter -
Het stroomt
Het stroomt - het verdriet
In en uit mij
Het vloeit
Over het papier
Naar de rand
Waar het mijn hart raakt -
Verlies komt
Verlies komt in vlagen
in druppels - een voor een
Verlies komt nooit in 1 keer
maar wint aan impact
seconde na seconde
minuut na minuut
uur na uur
Tot het heel langzaam doordringt
tot de kern van mijn hart
Waar de liefde en ook het verdriet
zijn oorsprong heeft -
De pijn
De pijn
Het gemis
Mijn hart doet zeer
Het verlangen
De pijn
Het ontbreken
Mijn hart bloedt
Het verdriet -
Aarde
Op deze vruchtbare bodem
In deze voedzame aarde
bloeit een heel klein bloempje
En ondanks het nietige formaat
schittert het door de kleurenpracht
Van felrood en diep paars
Het laat de donkere wereld
oplichten met een vuurrode gloed
En maakt de harde aarde weer zacht
Karin Kleurt 