Karin Kleurt

De pijn
Het gemis
Mijn hart doet zeer
Het verlangen 

De pijn
Het ontbreken 
Mijn hart bloedt 
Het verdriet

Op deze vruchtbare bodem 
In deze voedzame aarde
bloeit een heel klein bloempje
En ondanks het nietige formaat
schittert het door de kleurenpracht
Van felrood en diep paars 
Het laat de donkere wereld 
oplichten met een vuurrode gloed
En maakt de harde aarde weer zacht

Wij kruisen elkaars wegen – maar we ontmoeten elkaar niet

De wereld 
lijkt hard en grauw
massief en ondoordringbaar 
Maar de zachtheid en kleuren 
maken het vloeibaar 
en de liefde steekt boven alles uit

De kleuren stralen 
lachen mij toe 
Zo mooi kan het leven zijn 
Vol licht
en met een felheid 
die je dwingt te leven 
en het mooie te zien

Het stroomt 
Ik huil
Als een waterval 
Met een kracht van duizend tranen 
Die ik 1 keer naar beneden stromen 
en neerkomen 
in een meer van rouw

Maandagochtend – work in progress

Ik spoel me schoon
Met heldere groene vloeistof 
Alles wat vies en zwart is
Wordt weer helder
Alles wat mijn gedachten besmet
Met donkere smurrie
Wordt weer zonneklaar 
Ik voel mij opgeruimd 
Zonder ballast van mijn
zware hersenbrei
Ik ben vrij

Doof – verdoofd

Lam – verlamd

Uit het donker
komt het licht
Het doemt op
als een koplamp
in de pikzwarte nacht