Stof

Het is dezelfde zon
Het zijn dezelfde vogelgeluiden 
Hetzelfde water waar ik op uit kijk

Toch ontbreekt er iets
Het is mijn lust tot leven 
Wat verstofd achter in de kast ligt
Ik probeer het schoon te maken 
maar elke keer komt er weer 
een nieuw laagje stof er overheen 

Met mijn verstofde leven 
zit ik hier op dit bankje in de zon 
En probeer ondanks de verstoffing 
de zonnestralen te voelen op mijn huid
Net zo lang totdat mijn poriën open gaan
En mijn gebroken hart weer even gelijmd is