Als ik naar buiten kijk
Is alles zo mooi
De bladeren die als sneeuwvlokken
Langzaam op de grond dwarrelen
De zon die mooie schaduwen maakt op de muur
Als ik naar binnen kijk
Zie ik een leegte
Die niet wordt opgevuld
Een gapend gat
Dat vraagt om gedicht te worden
Een hunkering en verlangen
Om weer heel te worden
Met mijn open hart
Haal ik wat buiten is
Naar binnen
En schijnt er heel voorzichtig
Wat zonlicht op mijn gewonde ziel
En ben ik heel even gevuld met liefde
Karin Kleurt 